Fiskur í raspi
20. október 2008 klukkan 15:05
detta mér nú allar dauðar lýs af höfði.
Gréta dróg mig á opinn miðilsfund í gær. og það var bara alveg merkilega gaman. og þó, mjög athyglisvert. um miðjan fundinn sat ég bara og hlustaði á hann. ég sat framalega og við ganginn. alltí einu kemur miðillinn og beygir sig fyrir framan mig og starir á mig. og svo segir hann "ertu eitthvað stressuð?" ég alveg gáttuð segir bara neinei en hugsa samt; já núna! og svo fer hann að spurja hvort það er einhver sem tengist mér og er í dansi. og jújú ég þekki svo sem einn slíkann og hann segir að þessi strákur eigi eftir að ná langt. Svo ef Aðalsteinn frændi minn les þetta einhvern tíman þá bara veit hann af því.
og svo fór miðillinn að þylja upp allskonar dæmi. það væri kona hjá honum sem ætti mikið í mér og tengist sveitinni eh, og ég var erfiður krakki, og ég væri rosalega óákveðin manneskja, ég ætti eftir að fara í skóla og árið 2009 verði ár margra upphafspunkta hjá mér, ég ætti að hætta að láta aðra stjórna mér og fleira álíka. Svo spurði hann "ertu í sambúð?" ég játti því. "hann er erfiður?" jújú ég játti því bara líka. "já það er erfitt að temja hann, en hann er ágætur til undaneldis". hehe nú er ég alltaf að stríða Kristni og segja að það væri alveg rétt hjá miðlinum, hann væri erfiður, hehe.
en já, þetta var gaman, væri gaman að fara aftur.
mig dreymdi annan stórskrítinn draum um daginn. ég og "einhver" (man ekki hvort það var Halla, Sandra eða mamma) vorum á leiðinni til Glasqow. en fyrir einhverja tilviljun lentum við í fortíðinni í staðinn. við reyndum að fara til baka en soguðumst alltaf aftur í fortíðina af einhverri ryksugu. Svo breyttist ryksugan í stóra konu með ljóst hrokkið hár og var í rauðum smekkbuxum. og hún fór eitthvað að bögga okkur. man ekki alveg hvað hún var að segja þó. Við ákváðum þá að reyna að flýja hana og ákváðum að ganga lengra inn í fortíðina því að ef við myndum fara í framtíðina þá myndi stóra konan í smekkbuxunum bara stækka og verða illviðráðanleg. Svo við fórum til vinstri og löbbuðum lengra inn í fortíðina. En eins og allir vita þá er fólkið í fortíðinni lægra en við í nútíðinni svo að eftir því sem við löbbuðum lengra þeim mun meira þurftum við að beygja okkur svo við myndum ekki skera okkur úr hópnum. Við enduðum í villta vestrinu og þar voru kúrekar að elta mann sem skuldaði húsaleigu. í þessu sama húsi bjó svo annar maður sem skuldaði einnig leigu og hann var að fela sig. svo þegar kúrekarnir riðu í burtu hljóp þessi maður þá á eftir þeim því hann átti afmæli og vildi fá afmælisgjöf.
þessi draumur var bara einn af mögrum sem mig dreymdi um nóttina. hann var samt sá eini sem "meikaði sens" alltof erfitt að reyna að segja hvernig hinir væru nema að það væru draugar að breytast í lifandi fólk og hús að breytast í skip og svo var ég að fylgjast með vinkonum mínum taka þátt í frjálsíþrótta móti þar sem þær þurftu að hlaupa 60m hlaup 7 sinnum.
já það er ekki skrítið að ég skuli vera svona þreytt á morgnana
Gréta dróg mig á opinn miðilsfund í gær. og það var bara alveg merkilega gaman. og þó, mjög athyglisvert. um miðjan fundinn sat ég bara og hlustaði á hann. ég sat framalega og við ganginn. alltí einu kemur miðillinn og beygir sig fyrir framan mig og starir á mig. og svo segir hann "ertu eitthvað stressuð?" ég alveg gáttuð segir bara neinei en hugsa samt; já núna! og svo fer hann að spurja hvort það er einhver sem tengist mér og er í dansi. og jújú ég þekki svo sem einn slíkann og hann segir að þessi strákur eigi eftir að ná langt. Svo ef Aðalsteinn frændi minn les þetta einhvern tíman þá bara veit hann af því.
og svo fór miðillinn að þylja upp allskonar dæmi. það væri kona hjá honum sem ætti mikið í mér og tengist sveitinni eh, og ég var erfiður krakki, og ég væri rosalega óákveðin manneskja, ég ætti eftir að fara í skóla og árið 2009 verði ár margra upphafspunkta hjá mér, ég ætti að hætta að láta aðra stjórna mér og fleira álíka. Svo spurði hann "ertu í sambúð?" ég játti því. "hann er erfiður?" jújú ég játti því bara líka. "já það er erfitt að temja hann, en hann er ágætur til undaneldis". hehe nú er ég alltaf að stríða Kristni og segja að það væri alveg rétt hjá miðlinum, hann væri erfiður, hehe.en já, þetta var gaman, væri gaman að fara aftur.
mig dreymdi annan stórskrítinn draum um daginn. ég og "einhver" (man ekki hvort það var Halla, Sandra eða mamma) vorum á leiðinni til Glasqow. en fyrir einhverja tilviljun lentum við í fortíðinni í staðinn. við reyndum að fara til baka en soguðumst alltaf aftur í fortíðina af einhverri ryksugu. Svo breyttist ryksugan í stóra konu með ljóst hrokkið hár og var í rauðum smekkbuxum. og hún fór eitthvað að bögga okkur. man ekki alveg hvað hún var að segja þó. Við ákváðum þá að reyna að flýja hana og ákváðum að ganga lengra inn í fortíðina því að ef við myndum fara í framtíðina þá myndi stóra konan í smekkbuxunum bara stækka og verða illviðráðanleg. Svo við fórum til vinstri og löbbuðum lengra inn í fortíðina. En eins og allir vita þá er fólkið í fortíðinni lægra en við í nútíðinni svo að eftir því sem við löbbuðum lengra þeim mun meira þurftum við að beygja okkur svo við myndum ekki skera okkur úr hópnum. Við enduðum í villta vestrinu og þar voru kúrekar að elta mann sem skuldaði húsaleigu. í þessu sama húsi bjó svo annar maður sem skuldaði einnig leigu og hann var að fela sig. svo þegar kúrekarnir riðu í burtu hljóp þessi maður þá á eftir þeim því hann átti afmæli og vildi fá afmælisgjöf.
þessi draumur var bara einn af mögrum sem mig dreymdi um nóttina. hann var samt sá eini sem "meikaði sens" alltof erfitt að reyna að segja hvernig hinir væru nema að það væru draugar að breytast í lifandi fólk og hús að breytast í skip og svo var ég að fylgjast með vinkonum mínum taka þátt í frjálsíþrótta móti þar sem þær þurftu að hlaupa 60m hlaup 7 sinnum.
já það er ekki skrítið að ég skuli vera svona þreytt á morgnana
...og dilla rassinum
10. október 2008 klukkan 17:30
núna hef ég lent í tveimur vinnuslysum sömu vikuna. það er greinilega ekkert heilagt í þessum heimi lengur. rétt í þessu lenti ég í því óhappi að missa tiltekinn hlut og með mínum snöggu viðbrögðum beygði ég mig niður til að grípa hlutinn áður en að hann myndi lenda í gólfinu og rak þumalinn á vinstri, nei hægri hendi í hindrun á gólfinu og braut ég nögl. það kann að hljóma frekar klént hjá sumum en nöglin brotnaði við kviku og mér svíður :( en ykkur til gleði og kannski óverðskuldaðar undrunar, þá greip ég áðurnefndan hlut. Fyrra slysið var með þeim hætti að ég heftaði í puttann á mér.
mér líður eins og ég sé að skrifa slysatilkynninar eins og í gömlu vinnunni.
mig dreymdi í nótt að ég væri að taka þátt í hæfileikakeppni. ég var semsagt að horfa á upptöku af mér að syngja. þarna stóð ég, kinnfisksogin með viðbjóðalsega skítugt hár, með útblásinn magann undan neongrænni spandex bol sem sýndi allar fellingar sem hugsanlega séu til. og söngurinn var ekkert spes þó ég segi sjálf frá. allavegana, ég komst áfram (athyglisvert, ég veit) og þá ákvað ég að dansa í "næstu lotu". ég var að æfa mig og þá kemur feit kerling í bleikum fötum og tilkynnir mér að ég kynni ekkert að dansa og vildi kenna mér alveg splunkuný dansspor. þau voru eftirfarandi; tvö skref til vinstri og dilla rassinum, tvö skref til hægri og dilla rassinum, tvö skref til vinstri og...dilla rassinum. Svo hringdi vekjaraklukkan áður en ég náði að taka þátt svo úrslitin eru ókunn...
mér líður eins og ég sé að skrifa slysatilkynninar eins og í gömlu vinnunni.
mig dreymdi í nótt að ég væri að taka þátt í hæfileikakeppni. ég var semsagt að horfa á upptöku af mér að syngja. þarna stóð ég, kinnfisksogin með viðbjóðalsega skítugt hár, með útblásinn magann undan neongrænni spandex bol sem sýndi allar fellingar sem hugsanlega séu til. og söngurinn var ekkert spes þó ég segi sjálf frá. allavegana, ég komst áfram (athyglisvert, ég veit) og þá ákvað ég að dansa í "næstu lotu". ég var að æfa mig og þá kemur feit kerling í bleikum fötum og tilkynnir mér að ég kynni ekkert að dansa og vildi kenna mér alveg splunkuný dansspor. þau voru eftirfarandi; tvö skref til vinstri og dilla rassinum, tvö skref til hægri og dilla rassinum, tvö skref til vinstri og...dilla rassinum. Svo hringdi vekjaraklukkan áður en ég náði að taka þátt svo úrslitin eru ókunn...
what is love, baby don't hurt me, don't hurt me, no more.
04. október 2008 klukkan 14:40
nú er veturinn sko kominn. þann 2. oktober, seint um kvöld, varð mér litið útum gluggann og þá blasti við mér hrímhvít jörð. já maður verður alltaf jafn hissa þegar það byrjar að snjóa og maður þarf að fara að skafa af rúðunni áður en maður fer í vinnunna á morgnana. Hundurinn minn var allavegana alveg búin að gleyma hvernig snjórinn lítur út því þegar ég hleypti honum út þá snarstoppaði hann á tröppunum og snjórinn náði upp að maga hjá honum og hljóp strax aftur inn. Núna aftur á móti er hann komin upp á lagið að drekkja tíkinni á næsta bæ í snjó. það er helljarinnar sport.
komin enn önnur helgi. ég var reyndar bara gömul og fór að sofa klukkan hálf 11 í gær en ég hef reyndar afsökun, ég er að vinna í dag. svo á eftir þarf að ég bruna allaleið til víkur að heimsækja manninn. Það er víst eitthvað game þar í kvöld...ég vona allavegana að ég nái að halda mér vakandi þangað til. Gamla konan. haha þar sem ég er aftur komin í afgreiðslubransan þá er aftru farið að ávarpa mig "konu". en núna verð ég ekki lengur reið, bara leið. Enda komin á þrítugsaldurinn.
svo kemur nóvember og svo kemur desember og svo koma jólin!! ég böstaði sjálfa mig við að raula jólalag í vinnunni (það er ekkert útvarp og svo að ég haldi sönsum þá raula ég, creepy ekki satt) en já ég fékk sent nokkur drápsaugnaráð frá viðskiptavinum. veit ekki hvort það var jólalagið sem ég var að syngja eða bara sú staðreynd að ég var að syngja yfir höfuð...
en já ætla að fara að ganga frá og svona svo ég get bara stokkið útum dyrnar þegar dagurinn er búinn.
komin enn önnur helgi. ég var reyndar bara gömul og fór að sofa klukkan hálf 11 í gær en ég hef reyndar afsökun, ég er að vinna í dag. svo á eftir þarf að ég bruna allaleið til víkur að heimsækja manninn. Það er víst eitthvað game þar í kvöld...ég vona allavegana að ég nái að halda mér vakandi þangað til. Gamla konan. haha þar sem ég er aftur komin í afgreiðslubransan þá er aftru farið að ávarpa mig "konu". en núna verð ég ekki lengur reið, bara leið. Enda komin á þrítugsaldurinn.
svo kemur nóvember og svo kemur desember og svo koma jólin!! ég böstaði sjálfa mig við að raula jólalag í vinnunni (það er ekkert útvarp og svo að ég haldi sönsum þá raula ég, creepy ekki satt) en já ég fékk sent nokkur drápsaugnaráð frá viðskiptavinum. veit ekki hvort það var jólalagið sem ég var að syngja eða bara sú staðreynd að ég var að syngja yfir höfuð...
en já ætla að fara að ganga frá og svona svo ég get bara stokkið útum dyrnar þegar dagurinn er búinn.
þetta BLOGG er fyrir alla aldurshópa...
29. september 2008 klukkan 15:55
þetta blogg hefur illan tilgang. afhverju spyrjið þið? já það er auðsvarað því yndislega systir mín (sú eina sem hefur lesið blogg mitt reglulega og er mjög dugleg við að skamma mig þegar langt er liðið á milli blogga hér) á eftir að fá flog þegar hún sér þetta. Nýtt blogg tvo daga í röð! er ekki í lagi :O múhahaha ég er kvikindi og ég veit það og ég nýt þess í botn.
jæja þá er aðalmarkmiðið með blogginu komið á framfæri og nú get ég snúið mér að öðru, minna kvikindislegu. ég var að enda við að skoða gömul blogg. Gaman að rifja þetta upp. skoða blogg þegar ég bjó í bænum, fékk hundinn, varð veik, jólablogg, áramótablogg, blogg þegar ég var að byrja með manninum. Langskemmtilegast finnst mér þó að lesa kommentin. Núna eru blogg komin úr tísku og enginn þorir lengur að kommenta þó að þeir viðurkenni að hafa litið inn á síðuna. Ég tek því eins og að fólk vill að aðrir viti að það þekkji mig....
kannski er það afþví að ég blogga ennþá, í dag eru það einungis börn sem blogga...
frá því að ég var pínupons þá hefur mig alltaf langað að skrifa ævisögu. Það skiptir svo engu máli hvort, þegar ég kemst á þann aldur, að ég hafi eitthvað segja frá eða ekki. Þá bara bý ég til eitthvað eða stel upplifunum frá öðrum til að skrifa um. það reddast. En þá er bara að reyna að finna einhvern titil á bókina mína. eitthvað ferskt, eitthvað frumlegt, eitthvað svakalegt og , það sakar ekki, eitthvað perralegt.
jæja þá er aðalmarkmiðið með blogginu komið á framfæri og nú get ég snúið mér að öðru, minna kvikindislegu. ég var að enda við að skoða gömul blogg. Gaman að rifja þetta upp. skoða blogg þegar ég bjó í bænum, fékk hundinn, varð veik, jólablogg, áramótablogg, blogg þegar ég var að byrja með manninum. Langskemmtilegast finnst mér þó að lesa kommentin. Núna eru blogg komin úr tísku og enginn þorir lengur að kommenta þó að þeir viðurkenni að hafa litið inn á síðuna. Ég tek því eins og að fólk vill að aðrir viti að það þekkji mig....
frá því að ég var pínupons þá hefur mig alltaf langað að skrifa ævisögu. Það skiptir svo engu máli hvort, þegar ég kemst á þann aldur, að ég hafi eitthvað segja frá eða ekki. Þá bara bý ég til eitthvað eða stel upplifunum frá öðrum til að skrifa um. það reddast. En þá er bara að reyna að finna einhvern titil á bókina mína. eitthvað ferskt, eitthvað frumlegt, eitthvað svakalegt og , það sakar ekki, eitthvað perralegt.
I'm nothing special, in fact I'm a bit of a bore
28. september 2008 klukkan 23:23
undanfarin blogg hef ég yfirleitt hafið á orðunum "langt síðan ég bloggaði síðast" eða "blogg í tilefni dagsins" eða "hvað segiði um nýtt blogg" eða eitthvað álíka. svo núna ætla ég að sleppa því. Svo hér með munið þið, með ykkar eigin augun verða vitni af bloggi með engri byrjun. gjörið svo vel. ;)
enn önnur helgi liðin, enn annar mánuður og senn líður að áramótum. ég er búin að gera svo margt undanfarin ár en samt, þegar maður pælir í því, þá hef í raun ekki gert neitt. Allavegana ekki neitt sem ég ætlaði að gera. En það er nátturlega bara seinni tíma vandamál. Var að skrifa diska inn í iTunes. þar á meðal Mama Mia diskinn sem ég er að nauðga í augnablikinu. en þar sem hann hefur ekki enn kvartað þá ætla ég mér bara að halda því áfram. Gjeggað diskur og gjegguð mynd og ætla ég mér pottþétt að kaupa myndina þegar hún kemur út. sjúbbidú.
en já aftur að helginni. gerði ekki mikið frekar en fyrri daginn. nokkrar stelpur litu inn til mín á föstudagin en fór jafnharðan aftur út á djammið. þar sem ég er orðin svo gömul, greyið, þá fór ég bara snemma að sofa, kerlingin;). á laugardaginn brunuðum við hjúin í bæin þar sem ég keypti mér afmælisgjöf:). um kvöldið var svo "party" hjá nágrönnum okkar og höfðum við Halla makaskipti og spiluðum pictonary og slátruðum rauðvínsflösku, þar sem við Jón rústuðum þessu....næstum því. við ákváðum á lokasprettinum að leyfa hinum að vinna. sunnudagur fór í leti og því til sönnunar þá fór ég ekki einu sinni úr náttbuxunum.
já, það er nú ekki margt að gerast þessa dagana. maður er bara að vinna, sofa éta og svo losa sig við matinn. (undarleg tilgangsleysa þessi matur:P )
maður er alltaf að bíða eftir einhverju spennandi til að skrifa um, kannski einhver komi í búðina mína og reyni að ræna einhverju og þá verður allt voða spennó og þá get ég skrifað hér inn hetjudáðum mínum þegar ég varði búðina með kjafti og klóm og dó hetjudauða (en samt ekki fyrr ég væri búin að skrifa hetjudáð mín inn hér) og ég yrði hyllt sem þjóðhetja. það er bara eitt vandmál, hvar finn ég einhvern sem langar að stela blýöntum :S

jæja í góðri von um áhugaverða viku þá kveð ég ykkur lömbin mín...
enn önnur helgi liðin, enn annar mánuður og senn líður að áramótum. ég er búin að gera svo margt undanfarin ár en samt, þegar maður pælir í því, þá hef í raun ekki gert neitt. Allavegana ekki neitt sem ég ætlaði að gera. En það er nátturlega bara seinni tíma vandamál. Var að skrifa diska inn í iTunes. þar á meðal Mama Mia diskinn sem ég er að nauðga í augnablikinu. en þar sem hann hefur ekki enn kvartað þá ætla ég mér bara að halda því áfram. Gjeggað diskur og gjegguð mynd og ætla ég mér pottþétt að kaupa myndina þegar hún kemur út. sjúbbidú.
en já aftur að helginni. gerði ekki mikið frekar en fyrri daginn. nokkrar stelpur litu inn til mín á föstudagin en fór jafnharðan aftur út á djammið. þar sem ég er orðin svo gömul, greyið, þá fór ég bara snemma að sofa, kerlingin;). á laugardaginn brunuðum við hjúin í bæin þar sem ég keypti mér afmælisgjöf:). um kvöldið var svo "party" hjá nágrönnum okkar og höfðum við Halla makaskipti og spiluðum pictonary og slátruðum rauðvínsflösku, þar sem við Jón rústuðum þessu....næstum því. við ákváðum á lokasprettinum að leyfa hinum að vinna. sunnudagur fór í leti og því til sönnunar þá fór ég ekki einu sinni úr náttbuxunum.
já, það er nú ekki margt að gerast þessa dagana. maður er bara að vinna, sofa éta og svo losa sig við matinn. (undarleg tilgangsleysa þessi matur:P )
maður er alltaf að bíða eftir einhverju spennandi til að skrifa um, kannski einhver komi í búðina mína og reyni að ræna einhverju og þá verður allt voða spennó og þá get ég skrifað hér inn hetjudáðum mínum þegar ég varði búðina með kjafti og klóm og dó hetjudauða (en samt ekki fyrr ég væri búin að skrifa hetjudáð mín inn hér) og ég yrði hyllt sem þjóðhetja. það er bara eitt vandmál, hvar finn ég einhvern sem langar að stela blýöntum :S
jæja í góðri von um áhugaverða viku þá kveð ég ykkur lömbin mín...
í skugga regnskýsins...dadadadaaaa!
18. september 2008 klukkan 16:23
já það er fallegur dagur í dag. rok og rigning og fljúgandi trampolín og ruslafötur eru algeng sjón þar sem ég stari útum regnvotan búðargluggan þar sem ég vinn. Þótt ótrúlegt megi virðast eru viðskiptavinir ekki á því að fara útúr bílnum sínum í þetta óskapa veður og ganga þessa 3 metra inn í búðina. Þeir bíða því inn í bílnum sínum í smá stund í von um að veðrið slakni augnablik en sú bið er til lítils því ekki sljáknar í beljandi vindinum og eftir smá bið keyra þeir aftur í burtu og skilja mig aleina eftir...
nei reyndar er dagurinn ekki alveg eins niðurdrepandi og inngangurinn vildi gefa í skyn, það er reyndar rok en engin rigning.
það er reyndar lítið að gera enda fimmtudagseftirmiðdagur og ekki margir sem vanta penna og blöð fyrir vikuna þar sem sú vika er að klárast.
heimilið mitt er að taka á sig skýra mynd. fjárfesti í þvottavél fyrr í þessum mánuði og vegna þess fékk baðinnréttingin að eiga sig svo ég fór í IKEA og keypti nýja og setti hana saman alveg sjálf fyrir utan smá hjálp frá Grétu. Svo kom húseigandinn heim og setti upp ofn inn á baði svo þegar maður vaknar súr á morgnana er ekki lengur hin versta kvöl að fara á baðið vegna kulda. Reyndar er skipulagið voða spes því ofninn er við hliðina á klósettinu og fyrir ofan ofninn hangir klósettrúllan góða. svo ef þig langar í ylvolgan klósettpappír kemur þú bara í heimsókn til mín.
þessa vikunar er ég búin að vera með þvílíkan hausverk þar sem ég er að fara í frændsystkinahitting á laugardaginn og þemað er bleikt. og þar sem ég og makinn erum ekki beint bleikar manneskjur þá er maður búin að rústa selfossi í leit að einhverju bleiku.... fjúff
en já ég hef hér með bloggað. lifið heil
nei reyndar er dagurinn ekki alveg eins niðurdrepandi og inngangurinn vildi gefa í skyn, það er reyndar rok en engin rigning.
það er reyndar lítið að gera enda fimmtudagseftirmiðdagur og ekki margir sem vanta penna og blöð fyrir vikuna þar sem sú vika er að klárast.
heimilið mitt er að taka á sig skýra mynd. fjárfesti í þvottavél fyrr í þessum mánuði og vegna þess fékk baðinnréttingin að eiga sig svo ég fór í IKEA og keypti nýja og setti hana saman alveg sjálf fyrir utan smá hjálp frá Grétu. Svo kom húseigandinn heim og setti upp ofn inn á baði svo þegar maður vaknar súr á morgnana er ekki lengur hin versta kvöl að fara á baðið vegna kulda. Reyndar er skipulagið voða spes því ofninn er við hliðina á klósettinu og fyrir ofan ofninn hangir klósettrúllan góða. svo ef þig langar í ylvolgan klósettpappír kemur þú bara í heimsókn til mín.
þessa vikunar er ég búin að vera með þvílíkan hausverk þar sem ég er að fara í frændsystkinahitting á laugardaginn og þemað er bleikt. og þar sem ég og makinn erum ekki beint bleikar manneskjur þá er maður búin að rústa selfossi í leit að einhverju bleiku.... fjúff
en já ég hef hér með bloggað. lifið heil
ég er EKKI lúði :)
29. ágúst 2008 klukkan 18:05
jæja, nú eru örugglega allir löngu hættir að kíkja inn á bloggið mitt sökum bloggleysis. sem er svosem alveg alltí lagi því nú get ég farið að setja hér mínar innstu hugsanir og tilfinningar á blað og enginn mun nokkurn tíman komast að þeim. góð leið til að létta aðeins af sér
. reyndar var fyrirsögnin á síðasta bloggi ekki beint góð, ekki beint til fyrirmyndar að enda síðasta blogg á staðhæfingunni um að ég sé bara lúði. Fólk fer að halda að ég sé það bara í raun og veru.
Margt og mikið er búið gerast síðan lúða færslan var skrifuð, ég var að vinna og svo fann ég mér aðra vinnu og er nú búin að finna mér enn aðra vinnu og vona ég að ég verði þar bara svona á næstunni:P það er allavegana planið. Ákvað í dag að mæta ekki í skólann og ekki borga hátt í milljón (ýkjur!) fyrir að mæta í einn tíma. En svo að fólk fari nú ekki hirsta hausinn yfir menntaleysinu mínu strax þá get ég sagt að ég sé búin að ákveða að fara í háskóla næsta haust, eftir ár. Reyndar að "ákvörðun" doldið stórt orð því ég get ómögulega ákveðið hvað ég eigi að gera í næstu viku svo ár, tja það getur margt breyst á einu ári ska ég segja ykkur. Svo ykkur til armæðu, ætla ég ekki að segja hvað ég er að spá svo ég fái það ekki í smettið aftur eftir ár
Í dag er týpíksur ljóti dagur, ég vaknaði í morgun, ekki endurnærð og allsekki hress og leit í spegil og sá hrylling, mig. svo ég stökk í sturtu og skrúbbaði og notaði allar ilmolíur sem fólk mælir með til endurnýja á sér líkaman og hlustaði (í huganum) á slakandi tónlist. eftir hálftíma fegrunaraðferð, stökk ég út úr sturtunni og leit í spegil og bjóst við að sjá hina fullkomnu fegurð. Tja við skulum bara segja að ég mun aldrei starfa við það að auglýsa sjampó þar sem maður hlær í sturtunni með fullkomna húð og glansandi hár. Það sem ég sá var álíka hryllingur og um morguninn, engar augabrýr eða augnhár, húðin rauðflekkótt og augun rauðbólgin af sjampói og ilmolíum, hárið tuskulegt og allsekki glansandi. Og eins og það væri ekki nógu slæmt þá var bólan sem ég var farin að finna fyrir gær orðin risastór og rauðglóandi. Því lengur sem ég starði á hana var ég enn vissari um að þetta væri bara allsekki bóla heldur var þetta illi síamstvíburi minn sem var búin að lifa inn í kinninni minni í 20 ár en væri nú að brjótast út og taka yfirráð yfir heiminum.
Svo til að bjarga heiminum er ég ekki búin að fara út fyrir húsdyrnar hjá mér og vona að illi síamstvíburi minn þreyttist fljót svo ég geti ýtt honum aftur inn í kinnina mína.

og já það er óþarfi að þakka mér fyrir að bjarga heiminum, en þeir sem vilja styrkja mig leggi bara smáupphæð inn á reikninginn minn. 5 milljónir væri fínt. takk!
. reyndar var fyrirsögnin á síðasta bloggi ekki beint góð, ekki beint til fyrirmyndar að enda síðasta blogg á staðhæfingunni um að ég sé bara lúði. Fólk fer að halda að ég sé það bara í raun og veru. Margt og mikið er búið gerast síðan lúða færslan var skrifuð, ég var að vinna og svo fann ég mér aðra vinnu og er nú búin að finna mér enn aðra vinnu og vona ég að ég verði þar bara svona á næstunni:P það er allavegana planið. Ákvað í dag að mæta ekki í skólann og ekki borga hátt í milljón (ýkjur!) fyrir að mæta í einn tíma. En svo að fólk fari nú ekki hirsta hausinn yfir menntaleysinu mínu strax þá get ég sagt að ég sé búin að ákveða að fara í háskóla næsta haust, eftir ár. Reyndar að "ákvörðun" doldið stórt orð því ég get ómögulega ákveðið hvað ég eigi að gera í næstu viku svo ár, tja það getur margt breyst á einu ári ska ég segja ykkur. Svo ykkur til armæðu, ætla ég ekki að segja hvað ég er að spá svo ég fái það ekki í smettið aftur eftir ár
Í dag er týpíksur ljóti dagur, ég vaknaði í morgun, ekki endurnærð og allsekki hress og leit í spegil og sá hrylling, mig. svo ég stökk í sturtu og skrúbbaði og notaði allar ilmolíur sem fólk mælir með til endurnýja á sér líkaman og hlustaði (í huganum) á slakandi tónlist. eftir hálftíma fegrunaraðferð, stökk ég út úr sturtunni og leit í spegil og bjóst við að sjá hina fullkomnu fegurð. Tja við skulum bara segja að ég mun aldrei starfa við það að auglýsa sjampó þar sem maður hlær í sturtunni með fullkomna húð og glansandi hár. Það sem ég sá var álíka hryllingur og um morguninn, engar augabrýr eða augnhár, húðin rauðflekkótt og augun rauðbólgin af sjampói og ilmolíum, hárið tuskulegt og allsekki glansandi. Og eins og það væri ekki nógu slæmt þá var bólan sem ég var farin að finna fyrir gær orðin risastór og rauðglóandi. Því lengur sem ég starði á hana var ég enn vissari um að þetta væri bara allsekki bóla heldur var þetta illi síamstvíburi minn sem var búin að lifa inn í kinninni minni í 20 ár en væri nú að brjótast út og taka yfirráð yfir heiminum.
Svo til að bjarga heiminum er ég ekki búin að fara út fyrir húsdyrnar hjá mér og vona að illi síamstvíburi minn þreyttist fljót svo ég geti ýtt honum aftur inn í kinnina mína.

og já það er óþarfi að þakka mér fyrir að bjarga heiminum, en þeir sem vilja styrkja mig leggi bara smáupphæð inn á reikninginn minn. 5 milljónir væri fínt. takk!

time after time
12. maí 2008 klukkan 23:05
já sæll, ég er LÚÐI!
vinnan gengur bærilega, er búin að vera að draga út timbur útúr Haukadalsskógi sem er alveg slatti erfitt. verð að segja frá atviki sem ég lenti í fyrsta vinnudaginn. það vill svo til að það er búið að rigningartíð undanfarna daga og inni skóginum er allt á floti, það er meira um vatn heldur en fasta bletti sem eru eins og litlar eyjur sem standa upp úr vatnshafinu þarna inni. Allavegana, þá byrjaði skógarvörðurinn að detta ansi illa og fékk vatn ofaní stígvélið og blotnaði því í fæturna, svo stuttu seinna hrasar strákurinn sem er að vinna með mér og verður líka votur í labbirnar. Þá segi ég "haha nú er ég sú eina sem er ekki blaut" og á því andartaki sem ég sleppi orðinu, stíg ég eitt lítið skref afturábak á "litlu eyjunni" minni, rekst í trjágrein og dett aftur fyrir mig ofaní vatnið þannig að hausinn einn stendur uppúr. týpískt!! svo meðan ég var að gera grín af þeim fyrir að vera í blautum sokkum þá var varla þurr blettur á mér
En þeir gatu hlegið, það er jákvætt.....held ég!
annars gengur vinnan vel. rosalega skrítið að vera heima alltaf á kvöldin og í fríi um helgar, maður kann ekki alveg á þetta. Hundurinn minn, Spori, fékk þá líka rosa sniðugu hugmynd að éta einhvern óþverra og er núna búin að vera ælandi og ræpandi útúm allt! yndislegt.
en já ég fór og tók myndir af öllum fyrir lokaverkefnið mitt í ljósmyndun
Nokkrir búnir að spurja mig útí það svo þeir sem vilja sjá það þa´er linkurinn hér fyrir neðan. Enda er það sjálfsagt að þeir sem ég pirraði fái að sjá verkefnið. veit þó ekki hvort allir verða happy að ég sé að auglýsa þetta hérna á netinu. en ég vil þakka módelunum mínum fyrir hjálpina og ótrúlega þolinmæði sem þau sýndu
http://www.multimedia.is/~1509872619/mhl203/index.html
vinnan gengur bærilega, er búin að vera að draga út timbur útúr Haukadalsskógi sem er alveg slatti erfitt. verð að segja frá atviki sem ég lenti í fyrsta vinnudaginn. það vill svo til að það er búið að rigningartíð undanfarna daga og inni skóginum er allt á floti, það er meira um vatn heldur en fasta bletti sem eru eins og litlar eyjur sem standa upp úr vatnshafinu þarna inni. Allavegana, þá byrjaði skógarvörðurinn að detta ansi illa og fékk vatn ofaní stígvélið og blotnaði því í fæturna, svo stuttu seinna hrasar strákurinn sem er að vinna með mér og verður líka votur í labbirnar. Þá segi ég "haha nú er ég sú eina sem er ekki blaut" og á því andartaki sem ég sleppi orðinu, stíg ég eitt lítið skref afturábak á "litlu eyjunni" minni, rekst í trjágrein og dett aftur fyrir mig ofaní vatnið þannig að hausinn einn stendur uppúr. týpískt!! svo meðan ég var að gera grín af þeim fyrir að vera í blautum sokkum þá var varla þurr blettur á mér
En þeir gatu hlegið, það er jákvætt.....held ég!annars gengur vinnan vel. rosalega skrítið að vera heima alltaf á kvöldin og í fríi um helgar, maður kann ekki alveg á þetta. Hundurinn minn, Spori, fékk þá líka rosa sniðugu hugmynd að éta einhvern óþverra og er núna búin að vera ælandi og ræpandi útúm allt! yndislegt.
en já ég fór og tók myndir af öllum fyrir lokaverkefnið mitt í ljósmyndun
Nokkrir búnir að spurja mig útí það svo þeir sem vilja sjá það þa´er linkurinn hér fyrir neðan. Enda er það sjálfsagt að þeir sem ég pirraði fái að sjá verkefnið. veit þó ekki hvort allir verða happy að ég sé að auglýsa þetta hérna á netinu. en ég vil þakka módelunum mínum fyrir hjálpina og ótrúlega þolinmæði sem þau sýndu
http://www.multimedia.is/~1509872619/mhl203/index.html
Girl just want to have fun!!!
04. maí 2008 klukkan 01:06
okey, þá er skólinn loksins fok$%@#& búinn! (ahhhhhhh!!!!) búin að vera á þönum síðustu tvær vikur að reyna að klára og prenta og vinna og hugsa og skila og ég er svoooo feginn að þetta sé búið. Ég hélt upp á það með að bjóða stelpunum (Helgu, Grétu og Söru) í mat til mín og horfðum við á rauðhettu myndina sem er nett skemmtileg, sérstakleg þar sem við vorum búnar að ákveða fyrirfram hver væri hvað í myndinni, þ.a.e.s. ég var t.d. brjálaða amman, Helga var dularfulli úlfurinn, Sara var hyper íkorninn og Gréta var ekert sérlega gáfaður skógarhöggsmaður
allavegana það var mjög fyndið, okkur fannst það allavegana
en já nú er maður byrjaður á fullu í nýju vinnunni. Nú er ég alveg brjálaður skógarbóndi keyrandi um á Case eða eldgömlum landrover sem er nýji, fallegi vinnubíllinn minn. það var smá munur að fara úr stórglæsilegri sjálfskiptri eðal mözdu í einhvern eldgamaln landrover sem það tók mig tvo tíma (ýkjur) að finna annan gír. og þar sem það er ennþá fokkings rok og leiðindi þá er maður uppdúbbaður í norpara, flíspeysu og skíðagleraugu vega sandfoksins þarna við Heklu (það ætti að finna þann sem fann upp sandinn og rokið og flengja hann duglega).
mig langar að fara í bío. það er alveg merkilega gaman að fara í bío og þá ekki bara til að sjá myndina heldur líka til að sjá þetta ruglaða fólk sem fer í bío. þegar maður fer í bío þá getur maður verið þess fullviss að nokkrar eftirfarandi týpur séu í salnum. okey parið, sem leiðist alltaf og fer að kyssast annað hvort í rómantíska atriðinu eða í leiðinlega atriðinu. hópur af gelgjum, þá er ég að tala um bæði kynin. yfirleitt eru nokkrir gelgjuhópar og það er langverst ef einhverjir hópar þekkja annan hóp með tilheyrandi hlátrasköllum og "Ó MÆ GAD". svo er helgarpabbinn/mamman sem fer inn með fílusvip og sefur mestmegnið af myndinni. Svo er það gamli karlinn sem sest alltaf fyrir aftan mann og hóstar gífurlega eða hnerrar og maður finnur slefgusurnar koma yfir poppið manns. Svo er það vinkonurnar sem setjast fyrir framan mann og eru alltaf í símanum, konan sem sest við hliðina á manni og er með gífurlega mikð ilmvatn að maður kafnar næstum. Svo má ekki gleyma rápurunum sem sitja einhverstaðar í röðinni manns og eru alltaf að fara fram og koma aftur þannig að maður þarf að standa upp í hvert skipti.
Nei veistu þegar ég hugsa málið þá langar mig ekkert í bío, það er bara skrítið fólk sem fer í bío
svo finnst mér það skrítnasta við allt saman að um leið og myndin er búin að fara allir í símann, líka gellan sem var í símanum alla myndina, eins og heimurinn hafi farist á þessum tveim tímum sem maður sat í myrkvuðum sal og horfði á eitthvað tilbúið drasl.
jú mig langar í bío, hver bíður sig fram sem bío félagi?
jæja ég bloggaði, hafðiði það gott fólk þá getur systir mín / nágranni hætt að hóta mér lífláti vegna fréttaleysis. hún býr nefnilega svo langt í burtu

allavegana það var mjög fyndið, okkur fannst það allavegana
en já nú er maður byrjaður á fullu í nýju vinnunni. Nú er ég alveg brjálaður skógarbóndi keyrandi um á Case eða eldgömlum landrover sem er nýji, fallegi vinnubíllinn minn. það var smá munur að fara úr stórglæsilegri sjálfskiptri eðal mözdu í einhvern eldgamaln landrover sem það tók mig tvo tíma (ýkjur) að finna annan gír. og þar sem það er ennþá fokkings rok og leiðindi þá er maður uppdúbbaður í norpara, flíspeysu og skíðagleraugu vega sandfoksins þarna við Heklu (það ætti að finna þann sem fann upp sandinn og rokið og flengja hann duglega).
mig langar að fara í bío. það er alveg merkilega gaman að fara í bío og þá ekki bara til að sjá myndina heldur líka til að sjá þetta ruglaða fólk sem fer í bío. þegar maður fer í bío þá getur maður verið þess fullviss að nokkrar eftirfarandi týpur séu í salnum. okey parið, sem leiðist alltaf og fer að kyssast annað hvort í rómantíska atriðinu eða í leiðinlega atriðinu. hópur af gelgjum, þá er ég að tala um bæði kynin. yfirleitt eru nokkrir gelgjuhópar og það er langverst ef einhverjir hópar þekkja annan hóp með tilheyrandi hlátrasköllum og "Ó MÆ GAD". svo er helgarpabbinn/mamman sem fer inn með fílusvip og sefur mestmegnið af myndinni. Svo er það gamli karlinn sem sest alltaf fyrir aftan mann og hóstar gífurlega eða hnerrar og maður finnur slefgusurnar koma yfir poppið manns. Svo er það vinkonurnar sem setjast fyrir framan mann og eru alltaf í símanum, konan sem sest við hliðina á manni og er með gífurlega mikð ilmvatn að maður kafnar næstum. Svo má ekki gleyma rápurunum sem sitja einhverstaðar í röðinni manns og eru alltaf að fara fram og koma aftur þannig að maður þarf að standa upp í hvert skipti.
Nei veistu þegar ég hugsa málið þá langar mig ekkert í bío, það er bara skrítið fólk sem fer í bío

svo finnst mér það skrítnasta við allt saman að um leið og myndin er búin að fara allir í símann, líka gellan sem var í símanum alla myndina, eins og heimurinn hafi farist á þessum tveim tímum sem maður sat í myrkvuðum sal og horfði á eitthvað tilbúið drasl.

jú mig langar í bío, hver bíður sig fram sem bío félagi?
jæja ég bloggaði, hafðiði það gott fólk þá getur systir mín / nágranni hætt að hóta mér lífláti vegna fréttaleysis. hún býr nefnilega svo langt í burtu


I think I have a black lung
07. apríl 2008 klukkan 13:27
jæja nú er ég opinberlega orðin sveitanörd, heimavinnndi sveita nörd.
mánudaginn 31. mars lokaði ég útidyrunum í kjallaraíbuðinni minni í Hafnarfirði og ók sem leið lá niður í sveit án þess að líta um öxl. tja reyndar þurftum við að snúa við og tala við einhvern karl þarna uppi sem skemmdi aðeins dramatíkina. en já ég er búin að koma mér fyrir í 'Astúni. Kristinn var voða sniðugur og stakk af til víkur, þóttist vera að fara að vinna, svo það kom í minn hlut að taka uppúr kössum og ganga frá. sem var allti lagi því þá fékk ég að ráða öllu. Svo var Rúnar, eigandi hússins, á landinu svo þarna fékk ég glænýjan sambýlismann á einu bretti
en já ég er ekki byrjuð í nyju vinnunni svo ég er bara að læra og vesenast og hanga. gengur illa að læra þar sem ég fæ ekki einhver númer frá adobe-pakkinu úti svo ég get ekki notað forritin sem veldur því að ég get ekki lært sem leiðir af sér að ég fæ nokkur hótunarbréf frá kennurum
vesen. þannig ða í staðin er ég búin að hanga heima og horfa á video því Rúnar á svo mikið af þessum dvd myndum að það tekur mig nokkur ár að horfa á þetta allt saman. svo eins gott að byrja sem fyrst
fyndið að hugsa til þess að vaktin mín var að koma af næturvakt og er að fara á kvöldvakt núna klukkan 4 og ég er bara að hanga. ég myndi hlæjaog monta mig ef ég væri ekki bara svona veik og slöpp og það í vík í mýrdal.
jæja ég er farin að drekka einhverja töfra mixtúru hja henni tengdó, vona að þetta sé ekkert eitur


mánudaginn 31. mars lokaði ég útidyrunum í kjallaraíbuðinni minni í Hafnarfirði og ók sem leið lá niður í sveit án þess að líta um öxl. tja reyndar þurftum við að snúa við og tala við einhvern karl þarna uppi sem skemmdi aðeins dramatíkina. en já ég er búin að koma mér fyrir í 'Astúni. Kristinn var voða sniðugur og stakk af til víkur, þóttist vera að fara að vinna, svo það kom í minn hlut að taka uppúr kössum og ganga frá. sem var allti lagi því þá fékk ég að ráða öllu. Svo var Rúnar, eigandi hússins, á landinu svo þarna fékk ég glænýjan sambýlismann á einu bretti

en já ég er ekki byrjuð í nyju vinnunni svo ég er bara að læra og vesenast og hanga. gengur illa að læra þar sem ég fæ ekki einhver númer frá adobe-pakkinu úti svo ég get ekki notað forritin sem veldur því að ég get ekki lært sem leiðir af sér að ég fæ nokkur hótunarbréf frá kennurum
vesen. þannig ða í staðin er ég búin að hanga heima og horfa á video því Rúnar á svo mikið af þessum dvd myndum að það tekur mig nokkur ár að horfa á þetta allt saman. svo eins gott að byrja sem fyrst
fyndið að hugsa til þess að vaktin mín var að koma af næturvakt og er að fara á kvöldvakt núna klukkan 4 og ég er bara að hanga. ég myndi hlæjaog monta mig ef ég væri ekki bara svona veik og slöpp og það í vík í mýrdal.

jæja ég er farin að drekka einhverja töfra mixtúru hja henni tengdó, vona að þetta sé ekkert eitur




